บทที่ 96 เมื่อความว่างเปล่าเข้ามาแทนที่

อิงดาวก้าวผ่านประตูลับตรงรั้วไม้ไผ่เชื่อมระหว่างบ้านสองหลัง กลับเข้ามาฝั่งตัวเองอย่างเลื่อนลอย ปิ่นโตอะลูมิเนียมในมือถูกประคองไว้ราวกับเป็นที่พึ่งสุดท้าย ทั้งที่แกงจืดเต้าหู้หมูสับข้างในเย็นชืดไปนานแล้ว หญิงสาวก้าวขึ้นบันไดชานเรือนทีละขั้น เรี่ยวแรงที่เคยมีหดหายจนแทบยกขาไม่ขึ้น

อิงดาวทิ้งตัวลงนั่งบ...